Before and after

January 9, 2015     / / / / / / / / / /

Je kent ze wel, die reclames waarin een product wordt aangeboden waarmee je binnen no time kilos (over)gewicht kwijt raakt. Of van die reclames waarin een of ander zalfje wordt aangeboden waardoor je er weer zo veel jonger uit gaat zien. Om de boodschap kracht bij te zetten wordt er altijd een foto getoond van iemand hoe die er uit zag voordat die het product is gaan gebruiken en erna. Before and after.  Een soort zoek-de-verschillen om de geweldige metamorphose die je met dit product ondergaat nog maar eens te benadrukken. Nadat je het product hebt gebruikt zou je er een stuk slanker of jonger uit moeten gaan zien.

Ik weet het nog goed, ik zat op de middelbare school en had er wel het een en ander over opgevangen op de radio die dag maar ik kreeg het pas echt te zien toen ik thuis kwam. Zelf dacht ik eerst dat het een ongeluk was. Ik kon het niet bevatten, niemand kon het bevatten. Een passagiersvliegtuig dat zich in een wolkenkrabber boorde in New York en even later nog 1, 1 vliegtuig dat zich in het Pentagon boorde en een vliegtuig dat neerstortte omdat de passagiers dapper genoeg waren in opstand te komen. 2977 doden en meer dan 6200 gewonden. De aanslagen op het World Trade Center in New York hebben de wereld voorgoed veranderd. Wie doet zoiets, hoe bedenk je zoiets? Dan moet er toch op z’n zachtst gezegd wel een steekje bij je los zitten! Uit angst voor nog meer aanslagen werden er maatregelen genomen die je alleen begrijpt als je het of zelf hebt meegemaakt of als je zelf naar Amerika reist. Zelf heb ik daar een stukje van meegekregen toen ik in New York was. Tijdens het boarden begon het al. Aan een tafeltje bij de gate werd je ondervraagd. Waar kwam ik vandaan, hoe was ik op het vliegveld gekomen, had ik m’n koffer zelf ingepakt, had ik nog goederen voor of van iemand anders in m’n koffer zitten. In New York zelf was het al niet anders. Bij elke toeristische trekpleister bewaking, detectiepoortjes, gefouilleerd en werd je (rug)tas binnenstebuiten gekeerd en op elke hoek van de straat minstens drie beveiligingscamera’s. Alles om de kans op een aanslag zo klein mogelijk te maken.

11 Maart 2004, waarschijnlijk bij de meeste mensen naar het achteren verdwenen. Het was de dag dat er in Madrid bommen afgingen aan boord van 3 passagierstreinen. 191 doden en meer dan 2000 gewonden. Allemaal onschuldige mensen. Mensen die gewoon naar hun werk gingen of van hun werk terug kwamen. Mensen die helemaal niks met zoiets verschrikkelijks te maken wilden hebben of daar naar op zoek waren werden plotseling in een verschrikkelijk drama getrokken. Drie dagen later waren er verkiezingen, de socialistische partijen die voorstander waren de Spaanse militairen terug te halen uit Irak behaalden een (grote) overwinning. De angst had weer een grote overwinning behaald.

Tijden de vakantie van 2005 zaten we op 7 juli voor de televisie in ons huisje op vakantiepark Center Parcs toen de uitzending opeens werd onderbroken door een extra nieuwsuitzending. Explosies waren gehoord in de Londense metro en in/bij een bus. De wereldwijd bekende Londense metro en alle bussen werden stilgelegd uit angst voor nog meer aanslagen. Ik weet nog wel dat ik de beelden zag van de mensen die ‘s ochtends met de metro naar hun werk waren gegaan en aan het einde van de dag terug moesten. Lopend of met de taxi. Het lijkt misschien gek om dit zo specifiek te noemen maar dit maakte heel erg indruk op mij. Al die mensen die niet meer hun normale ding konden doen. Een dag die net zo gewoon begon als alle anderen, ruw verstoord door explosies tijdens het drukste moment van de dag waarbij alleen maar onschuldige mensen werden getroffen. Voor de slachtoffers was er een before and after.

7 januari 2015, vandaag is m’n moeder jarig. Op m’n werk krijg ik opeens 2 push-notificaties kort achter elkaar, beiden met dezelfde strekking. Een schietpartij met automatische geweren op een kantoor in Parijs van het satirische blad Charlie Hebdo. Ik kende het blad niet, had er nog nooit van gehoord. Ondertussen komt er meer en meer informatie binnen over het geweld wat er is gebruikt tijdens de aanslag. De daders gaan zeer gericht te werk en richten een slachting aan in het kantoorpand. Onschuldige journalisten/cartoonisten binnen worden overhoop geschoten, beelden van een gewonde hulpeloze bewakingsmedewerker die buiten wordt geëxecuteerd terwijl hij nog smeekt hem niks te doen gaan de wereld over. Ook op die dag was er voor 12 gezinnen, 12 families een before and after.

Persvrijheid en vrijheid van meningsuiting zullen nooit meer hetzelfde zijn. Het besef hoe kostbaar vrijheid is komt opeens weer zo dicht bij, overschaduwd door de donkere angstige gedachte dat zoiets verschrikkelijks ook hier kan gebeuren. Hier in Nederland.

world-peace

 

De nabestaanden wil ik op deze manier alle sterkte en kracht toe wensen die zij nodig zullen hebben om dit verschrikkelijke drama te kunnen verwerken.

 

  /  

0 COMMENTS

LEAVE A COMMENT
You filled this out wrong.
You filled this out wrong.
You filled this out wrong.
You filled this out wrong.